Bron: GlacierReview: Keane in Ahoy
Op 28 oktokber stond Keane in het Rotterdamse Ahoy. Ondanks het feit dat ik het al een tijdje wist, had ik tot op het laatste moment geen kaartjes gekocht. Totdat bekend werd dat het Nederlandse A Balladeer in het voorprogramma stond en de altijd lieftallige Suuhuuss op de ochtend van het concert belde of ik meewilde :D En wie kan de combinatie A Balladeer en Keane nou afslaan?
A Balladeer
Het voorprogramma bestond zoals gezegd uit een optreden van A Balladeer. Ik had ze een paar weken daarvoor ook al live gezien in het Utrechse Tivoli de Helling en ook in Ahoy zetten ze een prima set neer die zeer de moeite waard was om naar te kijken en luisteren. De band speelde zowel oud en nieuw werk en kondigde ook nog hun nieuwe single aan. Tijdens en na het concert vroegen veel mensen hoe die band heette, dus indruk hebben ze niet alleen op ons gemaakt.
Het hoofdgerecht: Keane
Nadat A Balladeer van het podium verdwenen was, werd er vrij vlot omgebouwd, zodat het hoofdgerecht van de avond het podium kon betreden. Het publiek ontving ze met luid gejuich en de band begon met spelen. Al snel was duidelijk dat de band er erg veel zin in had. Het feit dat zanger Tom Chaplin is afgekickt heeft zeker effect gehad op hun muziek en performance. Het vorige album, Under The Iron Sea, klonk wat donkerder en depressiever, maar het nieuwe album staat vol met optimistische muziek. Op het nieuwe album, Perfect Symmetry, is ook weer een echte gitarist te vinden. De band maakt op dat album ook veelvuldig gebruik van synthesizers, zodat er een vrolijke dansbare 80's sound ontstaat. Zanger Tom Chaplin kroop tijdens het optreden zelf maar 1 keer achter de piano.
Dat de band er zin in had, was ook goed af te zien aan Chaplin. Hij was overal op het podium te vinden, mengde zich een aantal keer tussen het publiek en zong vol overgave de liedjes, die klonken als een klok. De band wisselde hun tophits van een paar jaar geleden af met nieuw werk, waardoor de setlist herkenbaar bleef, maar wel met veel nieuwe liedjes. Voorbij kwamen onder natuurlijk 'Somewhere Only We Know', 'Crystal Ball', 'Nothing In My Way', 'A Bad Dream' en 'Nothing In My Way'. Van het nieuwe album was 'Spiralling' natuurlijk een grote knaller, net als 'The Lovers Are Losing'. Genoeg afwisseling in stijl en tempo dus, met als speciale vermelding het schitterende 'Love Is The End'. Chaplin moest voor het spelen van dit nummer wel eerst nog even het entousiast applaudiserende publiek tot bedaren brengen om de goede sfeer te creeren.
De band nam ook de tijd voor een acoustisch intermezzo. Daarin werd begonnen met een acoustische versie van 'Bend And Break', die helemaal alleen door de zanger werd opgevoerd. Daarna kwamen alle vier bandleden naar de voorkant van het podium om daar een aantal liedjes acoustisch te spelen, waaronder 'You Haven't Told Me Anything'. Het concert werd na een aantal weer electrisch geladen liedjes afgeloten met 'Bedshaped'.
Conclusie
Keane in Ahoy was heel erg de moeite waard. De band speelde geweldig, de zanger klonk ook als een klok en iedereen was lekker enthousiast en op het publiek gericht aan het spelen. A Balladeer was ook geweldig als voorprogramma. Ondanks het feit dat ik vooraf dacht dat Ahoy minder leuk zou zijn als een kleinere zaal, was niets minder waar: de sfeer was prima en voelde niet te massaal aan. Dat had waarschijnlijk ook te maken met het feit dat we op de vloer stonden en niet op een tribune zaten. Het geluid was ook prima in orde.
Al met al zijn er dus eigenlijk geen negatieve punten te ontdekken aan deze erg leuke avond in Ahoy en als er mensen zijn die A Balladeer of Keane nog een keer live willen gaan zien: zeker doen!
